Leer contorsie/english version here
Leer nu contorsie (slangemensen) in het Contortion Centre (contorsie-school) in Amsterdam. Als enige in Nederland zijn wij gespecialiseerd in het les geven in contorsie. Een ervaren coach in binnen-en buitenland geeft les in stretchen en de kunst van het lenig zijn.

Kan iedereen het leren? Het is beter als je er aanleg voor hebt en zogenaamd 'hypermobiel" bent, sommige mensen worden lenig geboren en dan heb je natuurlijk een streepje voor. Maar ook als je deze aanleg niet hebt en redelijk jong begint kun je erg lenig worden.

Is het ongezond? Welnee, lenig zijn is een van de gezondste dingen die er zijn, denk maar aan yoga. Bij het stretchen worden de spieren langer gemaakt, zodat het gewricht meer rumte krijgt, maar de gewrichten zelf worden niet belast. In combinatie met de juiste ademhaling zorgt contorsie er juist voor dat je meer ontspannen en fitter wordt. Bovendien worden problemen aan het bewegingsapparaat (zoals Reuma) voorkomen.

Kan ik zo beginnen? Beter van niet. Een achtergrond van ballet, turnen of acrobatiek is het beste. Contorsie is gespecialiseerde acrobatiek en de basis moet al aanwezig zijn, zoals spagaat, brug of benen achter het hoofd (frontbending).

Hoe gaat zo'n les? Je zorgt zelf voor de warm-up. Vervolgens word je gestretched door de coach waarbij alle spiergroepen aan bod komen. Hierbij blijf je zelf zo ontspannen mogelijk en regel je je ademhaling. Voordat er aan het buigen van de rug begonnen wordt doet de coach eerst drukpuntmassage naast de ruggegraat zodat er meer ruimte tussen de rugwervels ontstaat. Als alle spieren 'los' zijn kan er aan de contorsie posities begonnen worden.

Mail voor een proefles.
Ons geheim ...

Toen een russische acrobate mij eens attent maakte op het bestaan een "electrische machine" waarvan je erg lenig werd, was mijn belangstelling onmiddelijk gewekt. Ze maakte een primitief tekeningetje van de machine en van het effect dat de 12 daagse training had gehad op haar spagaat. Na de training was ze in staat om een spagaat te maken tussen 2 stoelen, terwijl haar onderlichaam de grond raakte . Ik was diep onder de indruk. Ik moet hierbij wel vermelden dat ze al lenig was door een acrobatische training die ze al jaren volgde. Toch was ze zelf geschrokken van het resultaat. Ze zei ook dat haar spieren nog nooit zo goed gevoeld hadden. IEen paar maanden later stond er zo'n geheimzinnige BMS machine in mijn studio en kon ik beginnen.

Wat is BMS ?
De BMS (Biomechanische Stimulatie) methode is een ritmische neuromusculaire stimulatie die gebruikt word bij revalidatie, regeneratie, preventie, training en ook cosmetishe behandeling. De methode is bijzonder effectief bij de behandeling van bewegingsbeperkingen (musculair, capsulair en lidtekenvorming). Verder wordt BMS gebruikt bij: pijnbehandeling, gewrichtsinstabiliteit, atrophiën, hematomen, sportblessures, cellulitis, gewichtsverlies (!), fitness en krachttraining. De werking is snel en intensief en bereikt ook de dieper gelegen spiergroepen.
In Rusland en andere Oostblok landen werd de BMS methode al regelmatig gebruikt door topsporters van verschillende diciplines als ondersteunende training. Al in 1979 werd er door alle toenmalige Sowjet Wereld-en Olympische turnkampioenen getraind met BMS ondersteuning. De belangrijke Dans-en balletgezelschappen daar beschikken ook over BMS apparatuur. Het lijkt erop dat de Russen nu één van hun sportgeheimen openbaar hebben gemaakt.
In 1943 werd door de Oostenrijkse neuropatholoog "Rohracher" ontdekt dat spieren voortdurend trillen in verschillende frequenties, zogenaamde microvibraties. Dit wordt de spiertonus genoemd. De frequenties zijn ook meetbaar in rusttoestand. Een voorbeeld: strek je arm en kijk naar de vingertoppen. Je zult zien dat ze licht trillen. Dit wordt veroorzaakt door de wisselende spierspanning van de onderlinge spiervezels. Als men een grafiek zou maken van deze trillingen zou er een onregelmatig beeld onstaan van het trillingsproces. Bij verhoging van de spanning, tot maximale spiercontractie worden de schommelingen in de frequenties regelmatiger en bereiken tenslotte een bijna regelmatige sinusvorm. Dit is te ervaren door de vuist van de gestrekte arm te ballen. Er ontstaat een synchronisatie van de schommelingen tussen de individuele spiervezels, aktiviteitstrilling (W.W. Kusnezow 1977). Deze schommelingen zijn bij de meeste mensen constant en altijd aanwezig. Bij vrouwen zijn de trillingen minder dan bij mannen. In de slaap nemen ze met ± een derde af en bij lichamelijk inspanning neemt ze tienvoudig toe (1-5 mm).

De gemiddelde frequentie van een ontspannen spier schommelt tussen de 7 en 13 hrz. Bij maximale inspanning loopt ze op tot 30-35 hrz. Spieren ontwikkelen zich het beste bij een constante sinusvornige trilling. Hieruit onstond het idee voor BMS. Door een externe sinusvormige trilling toe te voegen aan de trainende spieren, worden de spieren optimaal belast en kunnen ze zich maximaal ontwikkelen. De regelmatige sinusvormige mechanische trilling wordt dmv de BMS-apparatuur op de spieren overgebracht. Omdat de krachtbron, de "motor" zich in dit geval buiten het lichaam bevindt, zal het lichaam minder energie verliezen en nouwelijks of geen afvalstoffen produceren. Indien zich er toch afvalstoffen hebben opgehoopt die spierpijn veroorzaken, kan een behandeling van ±10 minuten de pijn doen laten verdwijnen.

Bij gewichtsproblemen is BMS de ideale methode om gewicht te verliezen. In tegenstelling tot normale sportbeoefening wordt bij BMS training al het vetweefsel in energie omgezet. Dit is ook interessant voor body builders die hun laatse beetje onderhuids vet willen verliezen om er zo 'droog' mogelijk uit te zien. Body builders zullen ook verheugt zijn over de krachttoename, zodat ze nog zwaardere gewichten kunnen tillen.

Het effect op bloedsomloop en lymphensysteem.
Het bloedvatensysteem vertakt zich tot steeds dunnere vaatjes, uiteidelijk tot de zogenaamde
haarvaatjes (kapillaren) In deze haarvaatjes vindt de uitwisseling plaats van voedingsstoffen, afvalprodukten etc. De vaatjes zijn met kleine klepjes uitgerust die de terugstroom van het bloed moeten verhinderen. In de 50-en 60er jaren werd ontdekt dat in de haarvaatjes anatomische 'groeisels' zaten die als klepjes fungeerden. Als de omgeving van een bloedvat (bijv. in een spier) samengedrukt word, wordt het bloed uit de ader geperst. Als de druk afneemt, neemt het bloedvatzijn oorspronkelijke positie weer aan. In het binneste van het haarvaatje vormt zich een luchtledige ruimte, een soort vacuum. Daardoor stroomt het bloed weer terug. Als dit meerdere malen achterelkaar gebeurt, neemt het haarvaatje de rol over van een pomp, die het bloed door de spier pompt. Hoe meer vaatjes er op die manier vervormd worden, des te groter het bloedpompeffect zal zijn. Dit is wat de externe mechanische stimulatie o.a. veroorzaakt. Omdat er met gestrekte of aangespannen spieren getraind word, wordt de spier bij ieder trilling even vervormd en weer ontspannen. Een maximale doorbloeding is het resultaat. Meerdere experimentele onderzoekingen op geisoleerde spiergroepen hebben aangetoond dat bij BMS behandeling het boedpompeffect met 10 tot 30% toenam. Mensen die zich bezig houden met stretching weten dat een optimaal resultaat alleen mogelijk is als de spier maximaal doorbloed is.

De werking op het zenuwstelsel.
Een andere mogelijkheid bij BMS is de prikkeling van de receptoren van het neuromusculaire systeem. De spieren, pezen enz. beschikken over receptoren of sensoren. De uiteinden van de zenuwen. Zij registreren iedere spierverlenging, hoe klein dan ook. Soms is de verandering niet groter dan een waterstofatoom. De mechanoreceptoeren worden ook wel proprioceptoren genoemd omdat ze kineastetische informatie doorgeven (gevoel van beweging,belasting enz.). Door de frequentie van de machinale trilling te veranderen kunnen de receptoren intensief geprikkeld worden en dus het centrale zenuwstelsel. Het mechanisme dat "stretchreflex" genoemd word, wordt geactiveerd. Het effect van de prikkels is niet afhankelijk van de kracht, maar van de snelheid waarmin de spier vibreert. Frequenties die geschikt zijn voor de prikkeling van het zenuwstelsel zijn niet geschikt voor het "bloedpompeffect". Ongelooflijke resultaten werden geboekt in het gebied van het schoudergewricht. Na een behandeling van 30 minuten werden verbeteringen van 30-40° geconstateerd in anteversie en elevatie. Bij spagaattraining is het geen zeldzaamheid dat jonge-of goed getrainde mensen binnen 12/14 sessies in staat zijn om een volledige spagaat (forward split) te maken.

Zoals tests hebben aangetoond bij kracht-en lenigheidstraining, veroorzaakt de BMS training
een hogere en gezondere spiertonus. Dit geeft een subjectief gevoel van lichtheid in de spieren en het gevoel om "meer te gaan doen". Door regelmatig te trainen met BMS wordt een soort van spiergeheugen opgebouwd. Dit is o.a nuttig bij de behandeling van ziektes van het neuromusculaire systeem, maar ook bij stretching. Na enkele trainingen al wotdt vaak een signifikante toename opgemerkt van de spierkracht. Spierkracht is ook belangrijk bij het stretchen. Als een split maar niet wil lukken, is dit vaak te wijten aan te zwakke adductoren.
Vanwege hun zwakte (of vermoeidheid) geven ze hun stretchreflex te snel af. Echt stretchen is dan onmogelijk.

De invloed van BMS training op het organisme is groot. Daarom wordt voor beginners aanbevolen om onder begeleiding te trainen. Een gemiddelde training duurt minimaal 20 minuten en maximaal 40 minuten. Er mag niet langer dan 10 minuten aan een spiergroep gewerkt worden. Tussentijdse rust voor herstel is noodzakelijk. Na 4 trainingen in de week zijn 2 dagen rust nodig. Na 12 trainingen wordt een rust van 4-5 dagen geadviseerd. Anders kunnen zich overtrainingeffecten voordoen.

Contra-indicaties
Er kan niet met BMS getraind worden in geval van:
Metalen implantaten.
Endoprothesen (bv.heup, knie, schoudergewricht)
Nog niet geheel genezen frakturen.
Pseudoarthrosen.
Pas ontstaane pees, band-, of spierblessures met OP indicatie.
Pas geopereerde operaties aan spieren, pezen en banden.
Onstoken rheumatische aandoeningen.
Boosaardige tumoren
Trombose.
Pas opgelopen ontstekingen aan het bewegingsapparaat.
Epilepsie.
Diabetes